Handwerkcafé op reis: Barneveld, borduurmuseum

  

Op 11 april reisden drie auto's vol enthousiastelingen uit het Handwerkcafé naar Barneveld om daar Nederlands enige Borduurmuseum te bezoeken. Gelegen aan een rustig weggetje is er ruim parkeerplek. Na een hartelijke ontvangst met koffie en een koek, krijgen we een presentatie over wat borduren is en hoe het museum is begonnen.

De ruimte hangt vol met kruissteek borduurwerken. Veelal van het soort waar kunstenaars tegenwoordig graag de áchterkant van laten zien:-). Heel veel handvaardigheid in kruissteek, zonder echt plan of onderverdeling opgehangen. 

In een andere ruimte is er wel een onderverdeling, zo is er een wand met kerken en kerktorens, een wand met merklappen. De term 'een hoog bruine lijst-gehalte' viel en dat was niet onterecht: het merendeel der tentoongestelde borduurwerken was gevat in een bruine lijst.  De collectie is niet beperkt tot kruissteek, ook o.a. naaldschilderen en wat Hardanger is er te vinden. Maar voor 99%bestaat de collectie uit kruissteekwerk dat werd 'gered' uit tweedehands winkels, van Marktplaats of rommelmarkten.

naaldschilderkunst

een hele wand met schellekorden

aandacht voor een werkje in Chinees borduurwerk

Wat er voor mij persoonlijk uitsprong was de Victory Boogie Boogie, nageborduurd vanaf een ansichtkaart, enkele werken in naaldschilderkunst en twee kleine portretjes in petit point.

detail van de Victory Boogie Woogie

Overweldigend is de grote hoeveelheid aan vlijtig van patroon of pakket nageborduurde werken. De herkenning was groot: er hingen silhouetjes in zwart uit de Ariadne, eind jaren 60 of begin jaren 70; je herkende patronen van Mies Bloch, Lanarte, Permin. Een feest der herkenning voor wie een bordurende  Oma, moeder of tantes had.

Bijna crimineel om antieke merklappen zó te behandelen!

 hergebruik van tapisseriewerk

Heel jammer vond ik het om te zien hoe weinig deskundig sommige borduurwerken werden behandeld: een merklap uit 1870 was met lijm op de hoeken vastgezet op karton, hij lubberde aan alle kanten.

Heel leuk om te zien waren verschillende proefstukken en examenstukken van de opleiding coupeuse. Ook hier was de herkenning aanwezig omdat mijn schoonmoeder exact zulke stukken heeft bewaard. Na het museum was het heerlijk lunchen in de Rozerie. Een heerlijk dagje uit, en we hebben er allemaal van genoten. De foto's geven een impressie van de tentoongestelde werken.

Was dit een patroon van Permin?

detail van de merklap van Permin 

Gouda in wol, platsteken

Een hele kamer vol met verschillende kruissteek werken,
de onderkant van de muren is bekleed met een
 lambrizering  van aan elkaar genaaide borduurwerkjes

Lambrizering

detail antieke merklap

een stop in de 'mishandelde' lap uit 1870

nageborduurde boerenzakdoek,
het patroon is haast onherkenbaar

Lunch bij de Rozerie

geërfd handwerk

Handwerk kun je erven, soms vormt dat een dierbaar stuk dat eeuwen lang in de familie blijft. Hiervan getuigen de vele goedbewaarde merklappen. Uiteindelijk kunnen dergelijke handwerken financieel ook heel waardevol blijken.

Jammer genoeg is dat lang niet altijd het geval. Wat te doen met de lief bedoelde, niet altijd goed gelukte 'schilderijen' die je voor geen prijs aan de wand wilt hebben?  Het is een beetje oneerbiedig, maar wat te denken van eigentijds hergebruik? Drie werkjes die elk op zich niet heel mooi of stijlvol zijn, werden verwerkt tot een tas die veel commentaar oplevert. Het is even durven, de schaar zetten in moeders' gobelin, maar dan heb je wel je eigen 'designer messengerbag'

Verschillende mensen maken ook met liefde het werk van een overleden vriendin of familielid af. Zo wordt het een werkstuk van beiden en herinnert het afgemaakte stuk aan dierbare overledenen. Gerda maakte met heel veel geduld een enorme geërfde lap af met daarop de kaart van Nederland. Nu nog tips graag over het afwerken, want inlijsten is bij dit formaat nogal een bezwaar!

v.l.n.r. met de klok mee: Gerda met de geborduurde landkaart, inspiratie uit Denemarken en Ijsland, waar Lyda en Tineke ieder voor zich, vielen voor de Kerstmannetjes, en dachten: "Dat kan ik zelf", kaft van de zelfgemaakte kleurenkaart DMC van Lyda, sterretje gemaakt door Anne, van een patroon via internet, en een pagina uit de kleurenkaart van Lyda 

Closeup van de kaart, het sterretje en de Marker lap van Mathilda

Je kunt het patroon en de voordoe foto's van Anne's ster vinden op lubaxa.blogspot . Klik op het fotootje met de blauwe ster om de voordoe foto's te vinden..