SAL Fries witwerk 5 - Goed opletten!

Soms lees je zo maar over een belangrijke aanwijzing heen. Zo staat er op pagina 49, in cursief schrift dat je geen aannames moet doen over het patroon. Er zijn aanpassingen ten aanzien van de ruimte en de steken om de einden van de rij passend te maken.

Dit is een belangrijke opmerking, zoals sommigen onder ons tot hun schade hebben gemerkt (hè Angelique? 😉). Als je onthouden hebt dat Fries witwerk meestal over een veelvoud van drie wordt geborduurd ben je geneigd te denken dat, als je letter onderaan 6 draden breed begint, hij in zijn geheel over 6 draden wordt geborduurd...NIET altijd het geval. 

De kern van dit verhaal.. blijf tellen en goed op je patroon kijken. Ook als je denkt al te weten hoe het verder zal gaan.

De foto's bij dit blog zijn van Rita van Tent, die het gekleurde merklapje borduurde met Bockens linnen garen 35/2). Het is prachtig geworden. Rita is van plan het lapje af te werken als een naaldenboekje.

SAL Fries witwerk start 1 september!

 

Ook een 'hot topic' bij onze eerste keer na de lockdown was het boek van Yvette Stanton, Frisian Whitework. Een aantal vrouwen had het boek al, en de exemplaren gingen rond.. ja, we gaan een SAL doen (een SAL staat hier voor Stitch-A-Long, oftewel allemaal aan hetzelfde project werken, ieder haar eigen lap en eigen tempo).

In het eerder gepubliceerde document over de werkstukken die geschikt zouden zijn, was een typfoutje geslopen, je moet natuurlijk 18 cm breed borduren, niet 8 wanneer je de witte lap op 14 draads stof maakt. Het document is verbeterd, en je kunt hem foutloos hier downloaden.

Het enthousiasme voor een SAL was groot. Natuurlijk zijn er mensen die eerst 'nog wat afmaken' willen voor we beginnen. Daarom starten we op 1 september. Dan kan iedereen op haar gemak op zoek naar de juiste stof en het perfecte garen.

We kozen de grote merklap van pagina 48 als ons gezamenlijk project. 

Deze merklap is door Yvette geborduurd op 14 draads band van Vaupel en Heilenbeck van 20 centimeter breed. Yvette verkoopt een materiaalpakket voor de merklap. Daarbij heb je ook het boek nog nodig. Wie zich een hoedje schrikt van de prijs, bedenk dat een Australische dollar € 0,63 is op het moment. Natuurlijk kun je ook bij Nederlandse, of bij andere online winkels terecht voor je materialen.

Voor sommigen zal borduren op 14 draadjes per centimter te fijn zijn, niet iedereen heeft een perfect zicht of een geweldige loep. Of zin om te pietepeuteren. In het bovengenoemde document is alvast voor je uitgerekend welk formaat je borduurwerk krijgt als je een grovere stof kiest.

Houd er bij het bestellen van je stof rekening mee dat je de ruimte voor afwerken er bij optelt. Voor inlijsten geldt dat je aan alle zijden ongeveer 7 cm extra moet hebben. En werk je niet op band, en wil je het werk zomen, dan zul je extra voor een zoompje moeten rekenen. 

Yvette gebruikt voor de merklap linnen garen. Dat is wat de Friezen vroeger gebruikten voor hun linnengoed. Het linnengaren is in Nederland eigenlijk alleen bekend bij kantklossers. Winkels die het voeren zijn onder meer: Atelier Soed Idee, Cosy Corners, Vennecolcoton. Als merken worden in het boek genoemd het Londonderry en Goldschild, alsook Bockens. Gelukkig hebben we ook een kantkloster in ons café. Zij schrijft in een mail:

"Uit mijn ervaring met werken met linnengaren door het kantklossen weet ik hoe vervelend werken met Bockens is doordat het niet gelijkmatig is. Toch lees ik nergens dat je met Fresia linnengaren veel mooier resultaat hebt en het is bovendien ook wat glanzend. Je kunt het in drie tinten aanschaffen en zelfs grote en kleine cocons. Ik kocht het altijd bij Scharlaeken in Brugge maar ook in Nederland bij Cosy Corners." Dank je wel Gerry! Alleen kantklossers hebben dit soort inside informatie. 

Ik heb geïnformeerd naar het linnen garen van Bart & Francis. Als ik antwoord heb, deel ik dat uiteraard met jullie. Dit bedrijf heeft ook wat dikker linnen garen, wat fijn is als je toch met linnen wilt borduren, maar niet op 14 draads stof. Borduren met linnen is een nieuwe ervaring voor de meesten van ons. In het Handwerkcafé deel ik draadjes linnen uit om te proberen. Wie van ver meedoet, stuurt mij een mailtje, dan stuur ik je mijn adres en kun je een gefrankeerde, aan jezelf gerichte envelop aan mij sturen.

De merklap is heel handig in genummerde rijen onderverdeeld. We denken dat 1 rij per twee weken wel te doen moet zijn. De grotere randen onderaan de merklap zijn misschien te groot om in twee weken af te krijgen, daar hebben we het tegen die tijd nog wel over.

Wie in het Handwerkcafé komt kan altijd vragen hoe iets moet, mocht het ondanks de duidelijke beschrijvingen en tekeningen niet lukken. Wie van veraf meedoet, kan via Facebookgroep Handwerkcafé Waddinxveen meepraten over de merklap, en Yvette heeft speciaal voor Nederlandstaligen een ondersteunende groep in het leven geroepen, waar ook hulp wordt geboden: Fries witwerk.

Fries witwerk uit Australië

Het langverwachte boek van Yvette Stanton, Frisian Whitework Dutch embroidery from Friesland komt eerdaags in de winkels in Nederland. Ik weet van twee handwerkwinkels al dat ze dit boek gaan verkopen, namelijk Atelier Soed Idee en de Handwerkboetiek. Het is al voor te bestellen, het wordt half juni verwacht.

In haar floss tube 82 vertelt AustralischeYvette hoe bijna, bijna, bijna de boeken geleverd gaan worden. De eerdere 81 floss tubes zijn ook de moeite waard om ze te bekijken.

Ik was al fan. De boeken van Yvette zijn superduidelijk geschreven, met veel uitleg en óók de kleine details, zoals aanhechten of afhechten of hoe je het werk moet vasthouden, die aan bod komen.

Ook bij dit boek zijn de steektekeningen en instructies zo duidelijk, dat -ook als je Engels lastig vindt- je er vast uitkomt. En ik heb al een exemplaar van haar Friese boek in handen. (YEY) Niet omdat ik fan ben. Maar omdat ik, brutaalweg, toen Yvette's boek Early style Hardanger uit zou komen, vroeg of ze wel eens van Nederlands witwerk had gehoord. 

Het Friese witwerk als borduurstijl was nog niet gedocumenteerd. Hoe mooi ook, het boek Letter voor Letter (al jaren uitverkocht) maakt je weinig wijzer als je zelf het witwerk wilt borduren. Ik wist dat er in Nederland geen auteur is, die deze techniek zo goed over kan brengen als Yvette. Ik wist ook dat er in het verleden al getracht was een dergelijk boek te maken en dat er geen animo, noch financiële middelen voor waren om zo iets van de grond te tillen. Heel graag wil ik dat deze mooie techniek voor de toekomst bewaard blijft.

En gelukkig vond Yvette het Friese werk de aandacht zeker waard. Zelfs om er een omweg voor te maken als je toch voor onderzoek en studie al in Noorwegen bent. Enfin, lang verhaal kort, Yvette liet zich overtuigen en kwam terug om in het Fries museum stukken uit de collectie nader te bestuderen. Zo komt een Australische aan Nederlandse borduurtechnieken 😉

Dat was in 2016. Dus als je denkt dat je lang moet wachten op het boek, er zijn mensen die langer wachtten! 😇

Yvette heeft me een van haar 'advance copies' van het boek gestuurd, in het begeleidende briefje zegt ze  dat ze hoopt dat zij de techniek recht heeft gedaan. Uiteraard heeft ze dat. Het is een prachtig boek geworden, met veel foto's van de oude bronnen, en 10 prachtige werkstukken. De  uitleg van steken is ongeëvenaard. 

Intussen ben ik aan het broeden of we als Handwerkcafé, straks als we weer mogen, niet een gezamenlijk project kunnen doen. Hebben jullie een idee, laat het vooral horen!